به آینه ای پشت می کند

به آینه ی چشمان سیاهی

                                     در همان قاب عکس خالی

اینجا... رهگذری

به چتری لگد می زند

و دوباره باران را زمزمه می کند

اینجا...آوازه خوانی

ترانه ای را از یاد می برد

و دیگر سکوت را فریاد می زند،

راستی،

تو می دانی سکوت چه رنگی دارد؟

یا حق

تو مرا بسوی خود می خوانی

و

پر از آبی نابی است نگاهت اینبار

و

چه زیباست است  غروب،

                               این دیدار!

یا حق