بعد   از  آن   دیر  آمدنهایت        بار   دیگر   زود    می رفتی

سمت دور از دست با لبخند       یا که   بغض  آلود  می رفتی

لحظه ای  بعد  از خداحافظ        در فضا   عطر تو  می پیچید

دست من بوی تو را می داد       بوسه ام سوی تو می کوچید

سایه ات در  ظهر    تابستان        رو به یک دیوار می لغزید

دور تر،    جایی   میان  نور        نقش تو   آرام     می لرزید

ای که  در  آنسوی    رویاها        باز چون تصویر یک خوابی

آرزوی    وقت         بیداری        گاه     اما    نقش     بر آبی

کاش      فانوسی       بیاویزم        در شب راهی که تاریک است

بعد از  آن   دیر      آمدنهایت        لحظه ی دیدار نزدیک است...

یا حق