تبليغاتX
ناز انگشتای بارون تو



" تنها حسی که در دراز مدت عمومی است، حس تغییر است

و     همه ی     ما     بطور  غریزی     از  آن      پرهیز    می کنیم"

                                                                       ای.بی.وایت

 

       در   طول  این  خیابان    تنها   یکی  دو    عابر

       تن پوش   سرد  جاده    خالی تر   از   مسافر

 

       در    انتخاب  موضوع     خالی تر  از  همیشه

       کاغذ،  قلم،   مرکب     یک  قصه  در کلیشه!

 

      چسبانده روی پاکت     یک تمبر خیس خورده

      غم،نامه و دو عکسو     یک  قلب  سر سپرده

 

      می خوانم  از  دوباره     این  قصه ی أسف بار

     هر روز ، روزی    از نو  ،  هر شب همیشه تکرار

 

     بازی /  فرار/ شوخی      با    سنگ یا    پرنده

     فرقی    ندارد   انگار       بازنده     با      برنده!

+ نوشته شده در  دوشنبه 18 دی1385ساعت 0:12  توسط فریبا مهرآذین  |